Patrzysz z okna: tłum wezbrany,

Rwący rzeką słów, twarzy

Na wyspy tak bliskie,

Lecz dalekie sobie...

Jak odległe, zimne gwiazdy

Lunatycznie lśnią, błądzą,

Zakuci w skorupę,

Twardą obojętność...



Ile rąk, ile twarzy, ile słów

Pusty wzrok

Mali ludzie, wielki tłum

Tak jak ćmy

Zapatrzone w złudny blask,

Krążą wciąż,

Przepływają obok nas...



Tylko nocą, gdy zasną,

Wyjść można spokojnie

Pogadać z witrynami

I z bratem włóczęgą



Ile rąk, ile twarzy, ile słów

Pusty wzrok

Mali ludzie, wielki tłum

Tak jak ćmy

Zapatrzone w złudny blask,

Krążą wciąż,

Przepływają obok nas... (2x)



Przechodniu, na chwilę stań,

Wokół spójrz, ile barw!

Obok zatrzymał się ktoś,

Pobądź z nim, bieg swój przerwij jak trans... 



Gdy powracasz nie wiem skąd
Pytasz mnie czy biel jest biała
I dlaczego gubisz się od nadmiaru mądrych słów
Biedny wariat
Sam to wiesz że dla ludzi jest wariatem
Lecz pieniądze gdyby miał
Ekscentrykiem by się zwał

To magia słów
Poker haseł używanych
Nieistotnych tak jak śnieg,
Który dawno stopniał gdzieś

Raz jeden sam
Spróbuj wyjść ze swoich ram
Stań obok stań
To nic nie boli
Spójrz twoja łódź
Płynie nad dachami miast
Zanurz się w niej i rozkołysz

Gdy powracasz nie wiem skąd
Już nie pytaj mnie o białe
Bo nie ważne jak co zwą
Białe zawsze białe są