Patrzysz z okna: tłum wezbrany,

Rwący rzeką słów, twarzy

Na wyspy tak bliskie,

Lecz dalekie sobie...

Jak odległe, zimne gwiazdy

Lunatycznie lśnią, błądzą,

Zakuci w skorupę,

Twardą obojętność...



Ile rąk, ile twarzy, ile słów

Pusty wzrok

Mali ludzie, wielki tłum

Tak jak ćmy

Zapatrzone w złudny blask,

Krążą wciąż,

Przepływają obok nas...



Tylko nocą, gdy zasną,

Wyjść można spokojnie

Pogadać z witrynami

I z bratem włóczęgą



Ile rąk, ile twarzy, ile słów

Pusty wzrok

Mali ludzie, wielki tłum

Tak jak ćmy

Zapatrzone w złudny blask,

Krążą wciąż,

Przepływają obok nas... (2x)



Przechodniu, na chwilę stań,

Wokół spójrz, ile barw!

Obok zatrzymał się ktoś,

Pobądź z nim, bieg swój przerwij jak trans... 



Ten wielki, biały demon,

Ta białopióra mgła,

Wciągnęła mnie w głąb siebie kiedyś i trwa!



W tym cały zaplątany

Jak włosy lore lay

Rozbijam się o ściany domu wśród dnia!



I może kiedyś wyjdę

Na jej słoneczny brzeg,

W kobiercu barw będę brodzić,

Co wciąż mienią się, mienią się!



Na razie iść, muszę iść, ledwo iść przez świat

Nim zerwę tę serca mgłę, dusi mnie od lat,

Pomoże mi może ktoś znaleźć bieli kres

By zechciał tę rękę wziąć, wyciągnięta jest! (2x)



Pomoże mi znaleźć ktoś bieli kres?