Wszystkie domy już zamknięte

Niebo, niebo pełne srebrnych gwiazd

Czarne koty na poddaszach

Graj± wspólnie z wiatrem jazz

A pod szóstymw oficynie

Czarny maxwell george bluesa gra



Białe panie mu mówiły:

I love you, i love you my george

Jeste¶ silny, jeste¶ męski

Niczym rockefeller george

Możesz grać i w manhattanie

Na afiszach czarny maxwell george



Aż raz blues się urwał nagle

Bo george'a, bo george'a trafił szlag

Tłum murzynów na pogrzebie

Z pasj± grał mu jazz

A na grobie napisali:

Dzi¶ maxwell george bluesa w niebie będzie grał.



Wierzymy zegarom, jesteśmy niepokonani

Walczymy o ułamki sekund, o dekagramy

Zachwyceni własną doskonałością



Wierzymy zegarom, stoimy tuż przed wrotami

Możliwości wyczerpania, zależy nam na milimetrach

Bo chcemy być coraz doskonalsi



Człowiek jest ziarnem hartowanej stali

Drzazgą z płomienia gwiazdą w pochodzie.

Meteorytem, wiecznym strzępkiem wełny

Złotego runa

Człowiek jest sobą (2x)



Wierzymy zegarom, czekamy na wyniki

Zawsze ufamy sobie, znużeni, niespokojni

W podróży po własną doskonałość



Człowiek jest ziarnem hartowanej stali

Drzazgą z płomienia gwiazdą w pochodzie.

Meteorytem, wiecznym strzępkiem wełny

Złotego runa

Człowiek jest sobą (2x)