Tyle dni, które kochasz
W sercu tyle miejsc, które znam
Tyle kłamstw i miłości
Wielkiej jak ten mur co dzieli nas.

Chodź...
Zmysłów rozpal mrok
Zanim je zniszczy czas
I żeby znowu grał
Zapałki w oknie blask

Chodź...
Nie pomylić dróg
Czy warto któż to wie

Chodź...
I nie mówmy już
Co między nami jest
...To ogrody wirują znów

Chodź...
Podaj jasną dłoń
Czy warto sama wiesz

...To ogrody wirują latem
Ponad ziemią tęczowy sad

Tyle dni, które widzisz
Ponad cieniem snu jaki znasz
Tyle nam słońca promieni
Ile każdy świt ocali w nas

Tyle dni, które kochasz
W sercu tyle miejsc, które znam
Tyle kłamstw i miłości
Wielkiej jak ten mur co dzieli nas.


Siewcy zła

pora zbioru burz

piana słów

nie smakuje już

cichy gniew

znów się gromkim staje



Karty znacz

sobie lepsze syp

prosty tłum

nie zrozumie gry

przaśny chleb

cóż im pozostaje



A przecież miał być dobry, wspólny dom

cóż z tego znowu wyszło

w piwnicy znowu przyszło żyć tym

co tworzyli jutro jak mit!

co tworzyli jutro jak mit!



Który raz

pięści ściska złość

który raz trzeba mówić dość

cichy gniew

znów się gromkim staje



A przecież miał być dobry, wspólny dom!

Cóż z tego znowu wyszło?

W piwnicy znowu przyszło żyć tym,

co tworzyli jutro jak mit!

co tworzyli jutro jak mit!