Skąd ten krzyk w mojej głowie, skąd ten krzyk
Męczy mnie na okrągło tyle dni?
Rozum wysiada
W uszach ciągły brum
Wciąż mnie dopada informacji szum
Nie wiem już w jaki dołek, w jaki las wciąga mnie
Z Internetem ciągły trans
Już tylko z okien jest mój mały dom
Aż do wyroku koniec, kropka, dno

Stąd do wieczności jeden już krok
Jeden już tylko mam
Mówiąc najprościej
Bawiąc się w to
O swoje życie gram

Nawet gdy więcej nie mogę, idę spać
Moje dwie ręce nie zaprzestają grać
Na korytarzach wszystkich moich snów
Wciąż mi zagraża wirtualny duch

Stąd do wieczności...


When you get 

there and

you have time to spare-

write me and say

that you’re okay



Home’s not the same--

When you left

you took its name.

Home is us--

Not me alone.



I dance with ghosts now

You know them all.

I’m still in love

With what we were

(not what is now)



I live in the past

though we know

memory won’t last

candle flame- 

Tomorrow’s never the same

-------------------------------------- Break

And yes, I’m still

angry at you--

For taking

a precious thing

that belonged to we two



Leaving me,

you stole something

that wasn’t only yours—



We made it together

Not two hands, but four.



I believed 

we were forever



I believed

in nothing more.



Just me alone now

dancing

with our ghosts.



Since you left

I’ve learned to be

their perfect host.



I be-lieved 

we were forever

I be-lieved

in nothing more.



I dance with ghosts now.

You know them all

I’m still in love

With what we were

(not what is now)