Skąd ten krzyk w mojej głowie, skąd ten krzyk
Męczy mnie na okrągło tyle dni?
Rozum wysiada
W uszach ciągły brum
Wciąż mnie dopada informacji szum
Nie wiem już w jaki dołek, w jaki las wciąga mnie
Z Internetem ciągły trans
Już tylko z okien jest mój mały dom
Aż do wyroku koniec, kropka, dno

Stąd do wieczności jeden już krok
Jeden już tylko mam
Mówiąc najprościej
Bawiąc się w to
O swoje życie gram

Nawet gdy więcej nie mogę, idę spać
Moje dwie ręce nie zaprzestają grać
Na korytarzach wszystkich moich snów
Wciąż mi zagraża wirtualny duch

Stąd do wieczności...


Ledwie tylko odrosłem od ziemi 

Trochę wyżej niż metr, 

Już myślałem, że wszystko się spełni, 

Że zostanę kim chcę. 

Chciałem być wielką gwiazdą rocka, 

Sławną jak rolling stones, 

Widzieć ludzi tysiące wokół, 

Zasłuchanych w mój głos... 



Przez życie przejść wyłącznie na scenie 

Przyznacie, że niewielkie marzenie 



Do roboty nawet się zabrałem 

I po latach dwóch 

Prawie dobrze rozróżniałem, 

Co to moll, a co dur. 

I mocno w to wierzyłem, 

Że można wszystko mieć, 

By życie bajką było, 

Wystarczy tylko chcieć... 



Jakoś zaraz potem po maturze 

Ojciec przekonał mnie, 

Że się daje nawet żyć i w biurze 

Byle niezły był szef, 

I tylko raz na miesiąc po pierwszym, 

Znów czuję że no satisfaction... 



Ledwie tylko odrosłem od ziemi 

Trochę wyżej niż metr, 

Już myślałem, że wszystko się spełni, 

Że zostanę kim chcę. 

I mocno w to wierzyłem, 

Że można wszystko mieć, 

By życie bajką było, 

Wystarczy tylko chcieć...