Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Niebo wdziewa czerń przed wielką burzą,

Nie widziałem cię tak bardzo długo,

Palisz wonny liść, oczy ci błyszczą,

Jesteś inny niż na zdjęciu w bistro.

Więc zacznijmy jeszcze raz,

Słynną rozmowę sprzed stu lat,

Której finał będę znał już na początku.



Niech ta maskarada trwa

Niech nam gitarzysta gra swą pieśń niemocy,

Pokonując zimny strach

Gdzieś na dnie własnego ja, kto z nas podskoczy.



Tonie w mroku świat - czas wielkiej wody,

Północ, ty i ja, i kość niezgody,

Tak mi ciebie żal, nic nie rozumiesz,

Zginiesz tak, jak strzał, w ulicznym tłumie.

Wiec słuchajmy jeszcze raz,

Tamtej taśmy sprzed stu lat,

Jak bezlitośnie zadrwił z nas ten, który wiedział.



Niech ta maskarada trwa

Niech nam gitarzysta gra swą pieśń niemocy

Pokonując zimny strach

Gdzieś na dnie własnego ja, kto z nas podskoczy.



Niech ta maskarada trwa

Niech się w pióra stroi paw przed polowaniem,

Jednodniowy szmelcu król

Niech tandetą gasi ból idąc w niepamięć.



Niech ta maskarada trwa

Niech nam gitarzysta gra swą pieśń niemocy,

Odkrywając czym jest strach

Gdzieś na dnie własnego ja boisz się nocy



Sam zamknę drzwi - śpij spokojnie
Nie musisz się martwić o mnie
Na schodach już założę płaszcz, wolno zejdę w dół
Świt chłodem mi otuli twarz, zetrze resztki snu

O szóstej pięć siądę w barze i przejrzę stos starych gazet
Wypiję kawę albo dwie ,zniszczę jakiś list
Zadzwonię wszystko jedno gdzie
I posłucham płyt

Świat za szkłem to mój drugi film
Może teraz zagram w nim jedną z głównych ról
Wejdę w dzień jak w otwarte drzwi
I poniesie mnie muzyka pod sklepienie chmur

Świat za szkłem to mój drugi film
Lecz nie boje się być sobą kiedy siebie gram
Patrzę wstecz i nabieram sił
Wiem, że sobie teraz już radę dam

Przez rzeki strun przejdę nocą
Sam nie wiem jak ani po co
Muzyką będę dialog wiódł do białego dnia
I oddam mu niepokój swój byle ze mną szła


Ledwieś na moment oczy przymknął,

Ledwieś próbował chwilę wytchnąć,

Nagle ktoś ciebie trzepnął,

Oszukał, na dół zepchnął...



Dziwisz, dziwisz się znów okrutnie,

Że to, to twój najlepszy kumpel

Twardo znowu się budzisz, za łatwo

Wierzysz ludziom!



Życie uczyło ciągle cię:

Nie ufaj nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi

Nie ufaj nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi



Kumple, zobacz, ilu czeka tu

Na twój błędny krok, aż padniesz z sił,

Wtedy nie liczy się ich dłoń,

Nasz serdeczny gest,

Jedno wyjście: sprytniejszy być!



Życie uczyło ciągle cię:

Nie ufać nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi

Nie ufać nigdy nikomu, ojcu, dziewczynie, nawet sob



Ledwieś na moment oczy przymknął,

Ledwieś próbował chwilę wytchnąć,

Nagle ktoś ciebie trzepnął,

Oszukał, na dół zepchnął...



Dziwisz, dziwisz się znów okrutnie,

Że to, to twój najlepszy kumpel

Twardo znowu się budzisz, za łatwo

Wierzysz ludziom!