Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Ja siebie znam, wystarczą dwa słowa,

Gdy przyjdzie czas dołożę do ognia

Księga mówi: tchórzem szyty żyje bez imienia

Ja siebie znam, ja wiem co ja robię,

Trzydzieści lat mam własne na sobie,

Mijaj lustra, ty nie widzisz jak cię czas odmienia?



Czy ty siebie znasz,

Co o sobie wiesz?

Czy ty siebie znasz,

Na co cię stać, co rozpala twój gniew,

Czy zdradziłeś już nas?

Za złote krążki czy się sprzedasz?

Orzeł ty jesteś czy ta reszka,

Jaka trucizna w tobie mieszka,

Za medal z blachy czy mnie...?



Ja siebie znam, mam nerwy ze stali,

Chcesz mi coś dać, to kup mi dynamit.

Księga mówi: śmiej się z konia, on zaufał ludziom!

Wiem jak to jest, gdy para ucieka,

Jeszcze się chce ale ręka już nie ta,

Za i przeciw ważysz w dłoniach, tłusto ale nudno...



Czy ty siebie znasz,

Co o sobie wiesz?

Czy ty siebie znasz,

Na co cię stać, co rozpala twój gniew,

Czy zdradziłeś już nas?

Za bilet do nieba czy się sprzedasz,

Czy hymn babilonu w domu śpiewasz,

Masz w sercu hienę czy też węża,

Za medal z blachy czy mnie sprzedasz?



Wiesz jak to jest, noś oczy przy sobie,

Zapomnisz się i będzie po tobie,

Nikt nie czuje jak go wiozą nogami do przodu...

Ja siebie znam, wystarczą dwa słowa,

Gdy przyjdzie czas dołożę do ognia

Księga mówi: tchórzem szyty żyje bez imienia!



Za i przeciw ważysz w dłoniach, tłusto ale nudno...



Ja siebie znam, wystarczą dwa słowa,

Gdy przyjdzie czas dołożę do ognia

Księga mówi: tchórzem szyty żyje bez imienia!



Spójrz tam gdzie chmur latawce
Gdzie tren jesiennych brzóz
Co dzień ten obraz mam i tracę i już nie wiem sam czy jest mój
Tak dużo przedarło go burz

Spójrz tam gdzie piach za progiem
Gdzie chłód porannej mgły
Jak ty ruszyłem stamtąd w drogę i sam chciałem wejść na szczyt
Zdobyć to wszystko co miałeś już ty

Teraz długo stoję w oknie, patrzę w dół
Rzeką jezdni przepływają światła aut
Tak niewiele znam tu twarzy, czasem nie mam dokąd pójść
Taki mały ten mój wielki świat

Spójrz tam gdzie moje miejsce
Gdzie już nakryty stół
Za szkłem to samo stare zdjęcie, ten sam ciepły piec z kłębkiem snu
I tylko pamięć tak piecze jak sól

Spójrz tam gdzie wiatr w witrażach
Gdzie klucz nie strzeże drzwi
Gdy już spakuję zdarzeń bagaż i z tych paru lat strzepnę pył
Wrócę i jeszcze nauczę się żyć


Szarość dnia
Wczorajszy dzień
Jak w hotelu się znalazłem, co się stało
Bez pytania wiem

Drżenie rąk
Poranny strach
To jest kara, obowiązek, może zwyczaj
Ja już nie wiem sam
Tysiąc obietnic minionych
Sto, sto różnych spraw
Nieskończonych
Słabość precz
Robić to chcę
Dla was wszystkich, dla muzyki, za pieniądze
Musi udać się

Hałas tłumu, krew żywiej tętni
Inne sprawy są obojętne
Tak, czy tak dogram to do końca

Wszyscy wyjść
Cisza w krąg
To mój azyl, ma modlitwa, garderoba
Czy już wszyscy są?
Tak wiele chwil najważniejszych
Cały, cały mój zgiełk najwierniejszy

Kochana ma, wiedzieć chcę
Jak mam szukać i co robić
By na górze móc utrzymać się

Hałas tłumu, krew żywiej tętni
Inne sprawy są obojętne
Tak, czy tak dogram to do końca