Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Ja siebie znam, wystarczą dwa słowa,

Gdy przyjdzie czas dołożę do ognia

Księga mówi: tchórzem szyty żyje bez imienia

Ja siebie znam, ja wiem co ja robię,

Trzydzieści lat mam własne na sobie,

Mijaj lustra, ty nie widzisz jak cię czas odmienia?



Czy ty siebie znasz,

Co o sobie wiesz?

Czy ty siebie znasz,

Na co cię stać, co rozpala twój gniew,

Czy zdradziłeś już nas?

Za złote krążki czy się sprzedasz?

Orzeł ty jesteś czy ta reszka,

Jaka trucizna w tobie mieszka,

Za medal z blachy czy mnie...?



Ja siebie znam, mam nerwy ze stali,

Chcesz mi coś dać, to kup mi dynamit.

Księga mówi: śmiej się z konia, on zaufał ludziom!

Wiem jak to jest, gdy para ucieka,

Jeszcze się chce ale ręka już nie ta,

Za i przeciw ważysz w dłoniach, tłusto ale nudno...



Czy ty siebie znasz,

Co o sobie wiesz?

Czy ty siebie znasz,

Na co cię stać, co rozpala twój gniew,

Czy zdradziłeś już nas?

Za bilet do nieba czy się sprzedasz,

Czy hymn babilonu w domu śpiewasz,

Masz w sercu hienę czy też węża,

Za medal z blachy czy mnie sprzedasz?



Wiesz jak to jest, noś oczy przy sobie,

Zapomnisz się i będzie po tobie,

Nikt nie czuje jak go wiozą nogami do przodu...

Ja siebie znam, wystarczą dwa słowa,

Gdy przyjdzie czas dołożę do ognia

Księga mówi: tchórzem szyty żyje bez imienia!



Za i przeciw ważysz w dłoniach, tłusto ale nudno...



Ja siebie znam, wystarczą dwa słowa,

Gdy przyjdzie czas dołożę do ognia

Księga mówi: tchórzem szyty żyje bez imienia!



Spójrz tam gdzie chmur latawce
Gdzie tren jesiennych brzóz
Co dzień ten obraz mam i tracę i już nie wiem sam czy jest mój
Tak dużo przedarło go burz

Spójrz tam gdzie piach za progiem
Gdzie chłód porannej mgły
Jak ty ruszyłem stamtąd w drogę i sam chciałem wejść na szczyt
Zdobyć to wszystko co miałeś już ty

Teraz długo stoję w oknie, patrzę w dół
Rzeką jezdni przepływają światła aut
Tak niewiele znam tu twarzy, czasem nie mam dokąd pójść
Taki mały ten mój wielki świat

Spójrz tam gdzie moje miejsce
Gdzie już nakryty stół
Za szkłem to samo stare zdjęcie, ten sam ciepły piec z kłębkiem snu
I tylko pamięć tak piecze jak sól

Spójrz tam gdzie wiatr w witrażach
Gdzie klucz nie strzeże drzwi
Gdy już spakuję zdarzeń bagaż i z tych paru lat strzepnę pył
Wrócę i jeszcze nauczę się żyć


Ledwieś na moment oczy przymknął,

Ledwieś próbował chwilę wytchnąć,

Nagle ktoś ciebie trzepnął,

Oszukał, na dół zepchnął...



Dziwisz, dziwisz się znów okrutnie,

Że to, to twój najlepszy kumpel

Twardo znowu się budzisz, za łatwo

Wierzysz ludziom!



Życie uczyło ciągle cię:

Nie ufaj nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi

Nie ufaj nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi



Kumple, zobacz, ilu czeka tu

Na twój błędny krok, aż padniesz z sił,

Wtedy nie liczy się ich dłoń,

Nasz serdeczny gest,

Jedno wyjście: sprytniejszy być!



Życie uczyło ciągle cię:

Nie ufać nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi

Nie ufać nigdy nikomu, ojcu, dziewczynie, nawet sob



Ledwieś na moment oczy przymknął,

Ledwieś próbował chwilę wytchnąć,

Nagle ktoś ciebie trzepnął,

Oszukał, na dół zepchnął...



Dziwisz, dziwisz się znów okrutnie,

Że to, to twój najlepszy kumpel

Twardo znowu się budzisz, za łatwo

Wierzysz ludziom!