Sieh doch unser Feuer

ist schon ausgebrannt.

Auf die letzte Glut noch

streust du kalten Sand.

Ich vergess ` den Kummer,

deine Augen nicht.

Wei? von dir nicht alles

aber dein Gesicht.



Unsre blaue Taube flog uns gestern fort,

auch meine Lieder hielten sie nicht mehr.

Doch ich werd` sie rufen in einem neuen Lied

und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.

Und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.



Vielleicht war K?lte

das sie zu sehr fror.

Vielleicht war `n Worte

das ich sie verlor `.

Ich werd` sie rufen in einem neuen Lied

und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.

Und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.



Liebe starb mit uns

von zu wenig Z?rtlichkeit.

wir froren sehr.

Liebe, Liebe sag wer sucht die blaue Taube mehr.



Ona przychodzi chytrze,
Bez ostrzeżeń i gróźb,
Krzyczy pękniętą liną,
Kamieniem zerwanym spod stóp,
Spod stóp.

Wszystko zaczyna się zwykle,
Jak każdy wspinaczki dzień,
Trudny dzień.

Ściana, droga pod szczyt,
A potem nagle krzyk - oooooo...

Góry wysokie, co im z Wami walczyć karze?
Ryzyko, śmierć, te są zawsze tutaj w parze.
Największa rzecz, swego strachu mur obalić,
Odpadnie stu, lecz następni pójdą dalej!

Góry wysokie, wiem co z Wami walczyć każe,
Ryzyko, śmierć, te są zawsze tutaj w parze.
Na rzęsach szron, inni już idą dalej,
Na twarzy śmiech lecz są nowi, śmiali są,
Tylko czasem zamyślenie, tylko czasem zamyślenie.

Sam możesz wybierać los, szczytów, szczytów ślad
Sam możesz wybierać los, zrozum to, wejdź na szczyt!

Góry wysokie, co im z Wami walczyć każe?
Ryzyko, śmierć, te są zawsze tutaj w parze.
Największa rzecz, swego strachu mur obalić,
Odpadnie stu lecz następni pójdą dalej
Tylko czasem zamyślenie, tylko czasem zamyślenie.

Sam możesz wybierać los, szczytów, szczytów ślad
Sam możesz wybierać los, zrozum to, wejdź na szczyt!