Sieh doch unser Feuer

ist schon ausgebrannt.

Auf die letzte Glut noch

streust du kalten Sand.

Ich vergess ` den Kummer,

deine Augen nicht.

Wei? von dir nicht alles

aber dein Gesicht.



Unsre blaue Taube flog uns gestern fort,

auch meine Lieder hielten sie nicht mehr.

Doch ich werd` sie rufen in einem neuen Lied

und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.

Und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.



Vielleicht war K?lte

das sie zu sehr fror.

Vielleicht war `n Worte

das ich sie verlor `.

Ich werd` sie rufen in einem neuen Lied

und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.

Und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.



Liebe starb mit uns

von zu wenig Z?rtlichkeit.

wir froren sehr.

Liebe, Liebe sag wer sucht die blaue Taube mehr.



Ledwieś na moment oczy przymknął,

Ledwieś próbował chwilę wytchnąć,

Nagle ktoś ciebie trzepnął,

Oszukał, na dół zepchnął...



Dziwisz, dziwisz się znów okrutnie,

Że to, to twój najlepszy kumpel

Twardo znowu się budzisz, za łatwo

Wierzysz ludziom!



Życie uczyło ciągle cię:

Nie ufaj nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi

Nie ufaj nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi



Kumple, zobacz, ilu czeka tu

Na twój błędny krok, aż padniesz z sił,

Wtedy nie liczy się ich dłoń,

Nasz serdeczny gest,

Jedno wyjście: sprytniejszy być!



Życie uczyło ciągle cię:

Nie ufać nigdy ojcu, dziewczynie, matce, nawet sobi

Nie ufać nigdy nikomu, ojcu, dziewczynie, nawet sob



Ledwieś na moment oczy przymknął,

Ledwieś próbował chwilę wytchnąć,

Nagle ktoś ciebie trzepnął,

Oszukał, na dół zepchnął...



Dziwisz, dziwisz się znów okrutnie,

Że to, to twój najlepszy kumpel

Twardo znowu się budzisz, za łatwo

Wierzysz ludziom!