Sam zamknę drzwi - śpij spokojnie
Nie musisz się martwić o mnie
Na schodach już założę płaszcz, wolno zejdę w dół
Świt chłodem mi otuli twarz, zetrze resztki snu

O szóstej pięć siądę w barze i przejrzę stos starych gazet
Wypiję kawę albo dwie ,zniszczę jakiś list
Zadzwonię wszystko jedno gdzie
I posłucham płyt

Świat za szkłem to mój drugi film
Może teraz zagram w nim jedną z głównych ról
Wejdę w dzień jak w otwarte drzwi
I poniesie mnie muzyka pod sklepienie chmur

Świat za szkłem to mój drugi film
Lecz nie boje się być sobą kiedy siebie gram
Patrzę wstecz i nabieram sił
Wiem, że sobie teraz już radę dam

Przez rzeki strun przejdę nocą
Sam nie wiem jak ani po co
Muzyką będę dialog wiódł do białego dnia
I oddam mu niepokój swój byle ze mną szła


Stoisz, patrzysz w lustro,

Z tamtej strony pusta obca twarz

Mrok się czai w kątach,

Znowuś się zaplątał w mętnych dniach...



Wypytujesz ciągle, gdzie dni jak chorągwie

Szalejące w wielki wiatr?

Gdzie ten pęd przedziwny, gdzie kark hardy, sztywny

Wyobraźnia twoja gdzie?



Wrony martwą ciszą nad polami wiszą,

Idziesz sam

Nie ma wkoło widzów, maskę błazna zrywasz,

Pod nią strach...



Wypatrujesz ciągle, gdzie dni jak chorągwie

Szalejące w wielki wiatr?

Gdzie ten pęd przedziwny, gdzie kark hardy, sztywny

Wyobraźnia twoja gdzie?



Tyś w sobie miał inny świat, lepszy świat,

A teraz co, zwykły blichtr, nikły blask.

Sam wzniosłeś mur, wielki mur, zimny mur,

Jak mogłeś tak nabrać się, okpić się?



Patrz, ile barw, ile nut, ile spraw,

Otrząśnij mgłę, szarpnij w przód, życie trwa.

Pamiętaj, że powrót jest, jeszcze jest,

Dopóki ty wrócić chcesz, wrócić chcesz!