Sam zamknę drzwi - śpij spokojnie
Nie musisz się martwić o mnie
Na schodach już założę płaszcz, wolno zejdę w dół
Świt chłodem mi otuli twarz, zetrze resztki snu

O szóstej pięć siądę w barze i przejrzę stos starych gazet
Wypiję kawę albo dwie ,zniszczę jakiś list
Zadzwonię wszystko jedno gdzie
I posłucham płyt

Świat za szkłem to mój drugi film
Może teraz zagram w nim jedną z głównych ról
Wejdę w dzień jak w otwarte drzwi
I poniesie mnie muzyka pod sklepienie chmur

Świat za szkłem to mój drugi film
Lecz nie boje się być sobą kiedy siebie gram
Patrzę wstecz i nabieram sił
Wiem, że sobie teraz już radę dam

Przez rzeki strun przejdę nocą
Sam nie wiem jak ani po co
Muzyką będę dialog wiódł do białego dnia
I oddam mu niepokój swój byle ze mną szła


On nie miał żalu, fartu i pieniędzy,

A serca tyle, że garściami tylko brać,

Nie bywał w domu i nie zbierał złomu,

A domu nie miał i nie pytał, czemu tak.



Oprócz ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: miejsce jest na fart,

Władco ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: ocal jedną z gwiazd.



Ojciec nie sypiał na złoconym łóżku,

Matka nie swoje ciuchy prała byle jak,

Nikt mu nie mówił nigdy o kopciuszku,

Bajek nie było, on nie pytał, czemu tak.



Oprócz ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: miejsce jest na fart,

Władco ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: ocal jedną z gwiazd.



Lecz to nic, że łza jest słona,

Z zimnej mgły wychodzę na bruk,

Wstaje dzień, dzień robinsona,

Twardy jak stal i gorzki jak miód.



Oprócz ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: miejsce jest na fart,

Władco ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: ocal jedną z gwiazd.



Lecz to nic, że łza jest słona,

Z zimnej mgły wychodzę na bruk,

Wstaje dzień, dzień robinsona,

Twardy jak stal i gorzki jak miód. (4x)