On nie miał żalu, fartu i pieniędzy,

A serca tyle, że garściami tylko brać,

Nie bywał w domu i nie zbierał złomu,

A domu nie miał i nie pytał, czemu tak.



Oprócz ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: miejsce jest na fart,

Władco ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: ocal jedną z gwiazd.



Ojciec nie sypiał na złoconym łóżku,

Matka nie swoje ciuchy prała byle jak,

Nikt mu nie mówił nigdy o kopciuszku,

Bajek nie było, on nie pytał, czemu tak.



Oprócz ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: miejsce jest na fart,

Władco ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: ocal jedną z gwiazd.



Lecz to nic, że łza jest słona,

Z zimnej mgły wychodzę na bruk,

Wstaje dzień, dzień robinsona,

Twardy jak stal i gorzki jak miód.



Oprócz ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: miejsce jest na fart,

Władco ognia, ognia, który w nas,

Woła nadzieją: ocal jedną z gwiazd.



Lecz to nic, że łza jest słona,

Z zimnej mgły wychodzę na bruk,

Wstaje dzień, dzień robinsona,

Twardy jak stal i gorzki jak miód. (4x)



Skąd ten krzyk w mojej głowie, skąd ten krzyk
Męczy mnie na okrągło tyle dni?
Rozum wysiada
W uszach ciągły brum
Wciąż mnie dopada informacji szum
Nie wiem już w jaki dołek, w jaki las wciąga mnie
Z Internetem ciągły trans
Już tylko z okien jest mój mały dom
Aż do wyroku koniec, kropka, dno

Stąd do wieczności jeden już krok
Jeden już tylko mam
Mówiąc najprościej
Bawiąc się w to
O swoje życie gram

Nawet gdy więcej nie mogę, idę spać
Moje dwie ręce nie zaprzestają grać
Na korytarzach wszystkich moich snów
Wciąż mi zagraża wirtualny duch

Stąd do wieczności...