Spójrz tam gdzie chmur latawce
Gdzie tren jesiennych brzóz
Co dzień ten obraz mam i tracę i już nie wiem sam czy jest mój
Tak dużo przedarło go burz

Spójrz tam gdzie piach za progiem
Gdzie chłód porannej mgły
Jak ty ruszyłem stamtąd w drogę i sam chciałem wejść na szczyt
Zdobyć to wszystko co miałeś już ty

Teraz długo stoję w oknie, patrzę w dół
Rzeką jezdni przepływają światła aut
Tak niewiele znam tu twarzy, czasem nie mam dokąd pójść
Taki mały ten mój wielki świat

Spójrz tam gdzie moje miejsce
Gdzie już nakryty stół
Za szkłem to samo stare zdjęcie, ten sam ciepły piec z kłębkiem snu
I tylko pamięć tak piecze jak sól

Spójrz tam gdzie wiatr w witrażach
Gdzie klucz nie strzeże drzwi
Gdy już spakuję zdarzeń bagaż i z tych paru lat strzepnę pył
Wrócę i jeszcze nauczę się żyć


Sieh doch unser Feuer

ist schon ausgebrannt.

Auf die letzte Glut noch

streust du kalten Sand.

Ich vergess ` den Kummer,

deine Augen nicht.

Wei? von dir nicht alles

aber dein Gesicht.



Unsre blaue Taube flog uns gestern fort,

auch meine Lieder hielten sie nicht mehr.

Doch ich werd` sie rufen in einem neuen Lied

und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.

Und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.



Vielleicht war K?lte

das sie zu sehr fror.

Vielleicht war `n Worte

das ich sie verlor `.

Ich werd` sie rufen in einem neuen Lied

und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.

Und ich werd` sie immer wieder halten wollen

bis sie nie mehr flieht.



Liebe starb mit uns

von zu wenig Z?rtlichkeit.

wir froren sehr.

Liebe, Liebe sag wer sucht die blaue Taube mehr.