Ten wielki, biały demon,

Ta białopióra mgła,

Wciągnęła mnie w głąb siebie kiedyś i trwa!



W tym cały zaplątany

Jak włosy lore lay

Rozbijam się o ściany domu wśród dnia!



I może kiedyś wyjdę

Na jej słoneczny brzeg,

W kobiercu barw będę brodzić,

Co wciąż mienią się, mienią się!



Na razie iść, muszę iść, ledwo iść przez świat

Nim zerwę tę serca mgłę, dusi mnie od lat,

Pomoże mi może ktoś znaleźć bieli kres

By zechciał tę rękę wziąć, wyciągnięta jest! (2x)



Pomoże mi znaleźć ktoś bieli kres?



Stoisz, patrzysz w lustro,

Z tamtej strony pusta obca twarz

Mrok się czai w kątach,

Znowuś się zaplątał w mętnych dniach...



Wypytujesz ciągle, gdzie dni jak chorągwie

Szalejące w wielki wiatr?

Gdzie ten pęd przedziwny, gdzie kark hardy, sztywny

Wyobraźnia twoja gdzie?



Wrony martwą ciszą nad polami wiszą,

Idziesz sam

Nie ma wkoło widzów, maskę błazna zrywasz,

Pod nią strach...



Wypatrujesz ciągle, gdzie dni jak chorągwie

Szalejące w wielki wiatr?

Gdzie ten pęd przedziwny, gdzie kark hardy, sztywny

Wyobraźnia twoja gdzie?



Tyś w sobie miał inny świat, lepszy świat,

A teraz co, zwykły blichtr, nikły blask.

Sam wzniosłeś mur, wielki mur, zimny mur,

Jak mogłeś tak nabrać się, okpić się?



Patrz, ile barw, ile nut, ile spraw,

Otrząśnij mgłę, szarpnij w przód, życie trwa.

Pamiętaj, że powrót jest, jeszcze jest,

Dopóki ty wrócić chcesz, wrócić chcesz!